ห่างหายไปนานมาก นานเท่าไหร่ไม่รู้รู้แต่เพียงว่า นานเหลือเกิน..ไม่ได้เขียนมานานอาจจะต้องใช้เวลาในการรื้อฟื้นแต่คิดว่าคงไม่ยากเกินไปในการเขียน Blog อีกครั้ง..และยังคิดถึงมิตรภาพ ณ ที่นี้เหมือนเคย ^^
ช่วงเวลาที่มีความสุข..ในหลายๆวันที่ผ่านมารู้สึกว่ามีความสุขมาก
คิดหาเหตุผลมากมายว่าทำไมถึงมีความสุข..และคำตอบที่ได้กลับมาคือ..มีความสุขเพราะได้ทำอะไรที่เรารักเลยทำให้มีความสุขและยิ้มได้ตลอดเวลา แมบางครั้งบางคนอาจจะมองว่าแปลกจังนะ ยิ้มได้ทั้งวัน อยากจะบอกว่าก็เพราะมีความสุขและใจสบายไม่คิดอะไรมาก เมื่อใจสุขทุกอย่างอะไรรอบๆตัวก็ดูจะเป็นใจไปหมด...
ได้เจอกับเพื่อนที่นานๆทีจะได้เจอกัน (หมายถึงตัวเองไม่ใช่ตัวเพื่อน) ด้วยอะไรหลายๆอย่างที่เป็นคนแบบนี้ โลกส่วนตัวสูง บางครั้งก็เหมือนห่างหายจากเพื่อนๆไปบ้างแต่ก็ไม่ได้ไปไหน ยังอยู่เหมือนเดิมตรงที่เดิมๆคิดถึงเพื่อนก็โทรหา หรืออยากเจอก็ขับรถไปหา แต่ระยะหลังนี่ไม่ค่อยเท่าไหร่..
ได้ไปงานสัปดาห์หนังสือ รู้สึกมีความสุขมากกับงานงานนี้ ไปกี่ครั้งก็ได้หนังสือกลับมาทุกครั้งแต่คราวนี้แตกต่างจากทุกครั้งที่หมดเงินไปเยอะมากกับหนังสือแต่ไม่เสียดายเลยกลับรู้สึกมีความสุขสุดๆ และไม่เคยซื้อหนังสือเยอะขนาดนี้มาก่อน 20 กว่าเล่มกับเงินที่ต้องเสียไปเกือบ 2000 ถือว่าคุ้ม เพราะสิ่งที่ได้จากการอ่านหนังสือมันได้อะไรกว่าที่คิดและเงินก็ซื้อไม่ได้เหมือนที่เคยมีคนบอกว่าความรู้หรือสิ่งทีได้จากหนังสือนั้นอยู่ติดตัวไปตลอด เราอ่านก็ได้กับตัวเราไม่ใช่กับใครที่ไหน และบางครั้งก็ให้คนอื่นได้อ่านบ้างก็เป็นสิ่งที่ดี..
ได้มีเวลาอยู่บ้านแบบสบายๆ เช่าหนังมาดู อ่านหนังสือ เปิดคอมบ้าง..แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว..
และสุดท้ายซึ่งไม่ใช่สิ่งสุดท้ายที่นึกถึงแต่เป็นสิ่งแรกที่อยู่ในใจและให้ความสำคัญเสมอมา คือ การได้อยู่กับครอบครัวซึ่งก็เป็นปกติอยู่แล้วที่เราอยู่ด้วยกันและรักกัน..และกับวันอาทิตย์ที่เป็นวันครอบครัว ได้ทานข้าวมีเวลาอยู่ด้วยกัน แค่นี้ก็มีความสุขแล้วไม่คิดอยากได้อะไรมากมายเพราะช่วงชีวิตตอนนี้ก็สุขดี ได้อยู่กับคนที่รักเราแล้วเราก็รัก..ได้นั่งพูดคุยถึงแต่ละวันที่ผ่าน ท้อแท้ใจ เหนื่อยกับการทำงานก็ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน
ความสุขนั้นอยู่ไม่ไกลหากหัวใจคิดจะไข่วคว้า...
ยิ้มๆทุกวัน แล้วรอบตัวจะดูสดใสอีกเยอะ..
^^
edit @ 31 Mar 2008 10:52:42 by ท้องฟ้า
